تبلیغات
پایگاه اینترنتی ترویج "وتیور" در ایران

پایگاه اینترنتی ترویج "وتیور" در ایران
به نام خالق هستی 
 وبلاگ
درباره وبلاگ

نخستین وبلاگ ویژه ترویج وتیور در ایران
چت باکس



نام علمی جنس این گیاه Vetiveria بوده که مهمترین گونه آن Vetiveria Zizanioides است. این گیاه از خانواده گندمیان )Graminaceae( و از قبیله Andropogoneae بوده و یک گیاه دائمی مناطق گرمسیری و بومی هندوستان می باشد.
این گیاه در مناطق حاره ای هر دو نیم كره یافت می شود. از جمله كشورهایی كه این گونه در آنها می روید می توان به هندوستان، اندونزی، فیلیپین، ویتنام، چین، تایلند، مالزی، استرالیا، هائیتی، السالوادور، آمریكا ، ماداگاسكار، در آفریقا از اتیوپی تا افریقای جنوبی و سنگال اشاره نمود.

از نظر آناتومیکی، این گیاه هیدروفیل (آبدوست) است ولی به لحاظ سیستم ریشه ای گسترده و کارکرد گیاه، در گروه زروفیتها(خشکی پسند ها) طبقه بندی می گردد.

گیاه وتیور دارای تمایل به زندگی اجتماعی بوده و بصورت گروهی زندگی می کند.

رشد ساقه ها از تاج زیرزمینی گیاه، سبب مقاومت آن در برابر سرمای شدید، آتش سوزی و تنش های مکانیکی ناشی از چرای سنگین دام می گردد.

برگها می­توانند بین 120 تا 150 سانتیمتر طول و 0.8 سانتیمتر عرض داشته باشند. خوشه ها بین 15 تا 30 سانتی متر طول  داشته و دارای ساقه های فرعی به شکل مارپیچ و با بلندای 2.5 تا 5 سانتی متر می باشند. سنبلچه ها  به صورت جفتی بوده و دارای سه جوانه هستند.

ساقه های گیاه کاملا راست و سفت بوده و در برابر جریان آب با عمق زیاد مقاومت می کند(0.6 تا 0.8 متر). چنانچه آب بیش از حد گل آلود نباشد، این گیاه قادر است شرایط غرقاب را تا 2 ماه تحمل نماید.

سیستم ریشه ای وتیور دارای ساختاری عالی و بسیار قوی است. ریشه ها قادرند در خلال سال اول، بین 3 تا 4 متر در عمق خاک فرو روند و درضمن فاقد ریزوم و استولون می باشند. این خصلت ها سبب می شود که گیاه وتیور در برابر خشکسالی بسیار مقاوم بوده و بتواند برای حفاظت از خاک در برابر فرسایش صفحه ای مورد استفاده قرار گیرد.

در شرایطی که رسوبات ناشی از سیلاب، ساقه های گیاه را بپوشاند، ریشه های جدید از محل گره های مدفون شده رشد خواهند کرد.

وتیور در برابر انواع آفتها و بیماری ها از جمله حشرات و نماتدها مقاوم بوده و برگهای سبز آن به آسانی آتش نمی گیرد.

این گیاه از نوع C4 بوده و دارای بالاترین راندمان فتوسنتزی می باشد، اما به دلیل دارا بودن همین خصلت نیز در برابر سایه حساس است و چنانچه برای مدت طولانی در سایه قرار گیرد آسیب خواهد دید.

گل های این گیاه به ندرت تولید بذر می کند و بذرهای آن عقیم هستند. همین ویژگی به همراه فقدان ریزوم واستولون سبب شده که وتیورگراس به عنوان گیاهی ایمن (از لحاظ تکثیر پذیری) در برنامه های مختلف زیست محیطی و در گستره وسیعی از کشورهای جهان مورد استفاده قرار گیرد. به عبارت دیگر این گیاه قابلیت تبدیل شدن به علف هرز را ندارد و تنها در جایی می روید که ما آن را کاشته باشیم.




طبقه بندی: زیست شناسی وتیور، 
برچسب ها: مورفولوژی،  
[ پنجشنبه 21 اردیبهشت 1391 ] [ 12:14 ب.ظ ] [ مرکز پژوهش امام صادق(ع) ]
نظرات
.: مرکز پژوهش Sadiq :.

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
تماس با ما